نوشته های فراموش شده جنبش راه سبز



نوشته های فراموش شده

آنکس که نوشته های مرا سرسری میخواند همان بهتر که نخواند


 

نویسنده : سعید ; ساعت ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱

آره خوب من دیونم       ولی اینو می دونم       من میخوام فقط با تو بمونم

زندگی بی تو برام بی معنیه                 چجوری بگم یه جوارایی یعنی یه

قفسی که توش اسیرم                          اگه تو نیای میدونی میمیرم

می دونی دوستت دارم دیونه وار                تو بیا تو بیا پیشم بمون همین یه بار

آخه از تو که چیزی کم نمی شه                   میدونی زندگی بی غم نمیشه

من می خوام با تو باشم رها بشم از این قفس      میدونی سخت شده واسم دیگه کشیدنه نفس

ولی تو دلت هوای دیگه داشت                          پیش اون یکی بار نوای دیگه داشت

من گفتم شاید بمیره اون یکی یار                   بد دوباره تو بیای بگی منو میخوای

حالا بمیره یا که بره فرغی نمی کمنه واسم           هرچی میشه بزار بشه آخه یه زمانی یارم میمرد واسم

قبلنا بهم میگفت خیلی دوستت دارم تورو              حالا که پیشش میرم میگه از پیشم برو

بد بهش میگم چی شد دوستیه ما                      این بودش قل قرارمون تو کوچه ها

اونجا شاهد بودن همه گلایه لاله                  میدونی زندگی کردن  بی تو برام  محاله       

چرا یادت نمیاد لب ساحل روی شونم          بهم گفتی دوستت دارم گفتم میدونم                

نمی دونم کی تموم میشه گلایه هام          ولی کاش میشد یه روز برگردیو بگی منم تورو میخوام









Time spent here: